la Parca


la Parca
la muerte; el término no es muy usado en Chile;
cf. la Pelada;

"uno tras otro se los ha ido llevando la Parca a los colegas; sólo quedo yo, en estos muros extraños, dictando cátedra al viento; yo… y este monje de capuchón oscuro que se pasea mudo por los corredores del Claustro…"


Diccionario de chileno actual. 2013.

Mira otros diccionarios:

  • parca — PARCÁ, parchez, vb. I. tranz. A lăsa un vehicul să staţioneze într un loc public (anume amenajat); a depozita materiale, utilaje etc. într un parc (2). – Din fr. parquer. Trimis de valeriu, 03.02.2004. Sursa: DEX 98  PARCÁ vb. a gara. (A parca… …   Dicționar Român

  • parca — s. f. Casaco de pele ou de material impermeável, geralmente pelo meio da coxa ou pelo joelho, que protege do frio e da chuva (ex.: parca branca com carapuço).   ‣ Etimologia: inglês parka parca s. f. 1.  [Mitologia] Cada uma das três divindades… …   Dicionário da Língua Portuguesa

  • parca — s.f. [dal lat. Parca ]. 1. (mitol.) [con iniziale maiusc., ciascuna delle tre divinità della mitologia classica che presiedevano al destino umano] ▶◀ moira. 2. (fig., poet.) [termine della vita] ▶◀ morte …   Enciclopedia Italiana

  • parca — (Del lat. parca). 1. f. Mit. Cada una de las tres deidades hermanas, Cloto, Láquesis y Átropos, con figura de viejas, de las cuales la primera hilaba, la segunda devanaba y la tercera cortaba el hilo de la vida del hombre. 2. poét. muerte (ǁ… …   Diccionario de la lengua española

  • Parca — Parca, ursprünglich eine römische Geburtsgöttin, die später mit der griechischen Schicksalsgöttin Moira identifiziert und den drei Moiren (s. d.) entsprechend vervielfältigt wurde …   Meyers Großes Konversations-Lexikon

  • parca — sustantivo femenino 1. Área: mitología Cada una de las tres diosas infernales de la mitología romana. 2. (no contable) Uso/registro: literario. Muerte …   Diccionario Salamanca de la Lengua Española

  • parça — 1. is. 1. Parçalanmış, sındırılmış, qırılmış, cırılmış şeyin kiçik tikəsi, qırığı, hissəsi. Kağız parçası. Odun parçası. – Buruqların dörd tərəfində dəmir və taxta parçaları gözə dəyirdi. M. İ.. Dəstə sürüşkən daş və qaya parçalarının üzəri ilə… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • parcă — PÁRCĂ1 adv. Se pare că..., s ar crede că..., s ar zice că...; (în construcţii negative) nu prea. Parcă îl cunosc. ♦ Este posibil, se pare că da. Mă cunoşti? – Parcă. ♦ (Cu valoare de conjuncţie) Ca şi cum, ca şi când. Îmi răspunde parcă n ar avea …   Dicționar Român

  • parça — is., Far. pārçe 1) Bir bütünden ayrılan, ayrı sayılan veya artakalan şey Yolun bu parçası bozuk. 2) Bir bütünden kopma, kırılma, yırtılma vb. yoluyla ayrılmış bölüm, lime Alınacakları bir gece önceden küçük bir karton parçasına yazmıştır. H.… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • parça parça — zf. 1) Parçalanmış bir durumda, lime lime Hepsinin tıraşları uzamış, esvapları parça parça idi. Ö. Seyfettin 2) Azar azar, bölüm bölüm Denize parça parça dökülmüş kayaların kenarından bir çakıl yol, geniş meydanlığa varırdı. S. F. Abasıyanık… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • PARCA — I. PARCA inquit Varro, apud A. Gellium l. 3. c. 16. immutatâ literâ unâ a partu nominata. Tertullian. Partulam Deam nominat, quae partui praeest. l. de Anima: unde fortasse et Parta Dea dicta fuerit, cuius diminutivum Partula. Proin aliam a… …   Hofmann J. Lexicon universale


Compartir el artículo y extractos

Link directo
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.